هلما؛ کودک نوپای ایرانی که از حمله هوایی اسرائیل جان به در برد اما خانواده‌اش را از دست داد

در ساختمان مسکونی ویران و تاریک، امدادگران میان بتن‌های خردشده و فلزات درهم‌تنیده پیش می‌روند تا این که به پیکر کوچکی برمی‌خورند.

آن‌ها هلما، کودک ۱۸ ماهه، را از زیر آوار بیرون می‌کشند.

یکی از امدادگران با صدایی آرام می‌گوید: «عزیزم، تو را بیرون می‌آورم.»

لحظاتی بعد، او زنده از میان آوار خارج می‌شود.

وقتی حمله هوایی خانه‌شان را در شهر تبریز در شمال ایران هدف قرار داد، هلما در خواب بود.

او که هنوز لباس خواب به تن داشت، زیر بقایای آپارتمان خانواده‌اش در طبقه دهم مدفون شده بود.

زمانی که امدادگران به او رسیدند، او تنها بازمانده خانواده بود. پدر و مادر، برادر و خواهرش، یعنی تمام اعضای خانواده نزدیکش کشته شده بودند.

یکی از بستگانش در گفت‌وگو با خبرنگاران در کنار تخت بیمارستان او گفت: «او یک خواهر بزرگ‌تر و یک برادر داشت. همه‌شان شهید شدند و فقط هلما مانده است. مگر چه گناهی کرده بودند؟»

ویدیوی نجات او به سرعت در رسانه‌های ایرانی منتشر شد و تصویری از او در بیمارستان، با بال‌هایی شبیه فرشته که به عکس اضافه شده بود، روی بیلبوردهای شهری به نمایش درآمد.

در شرایطی که سانسور و قطع اینترنت، جریان اطلاعات از ایران را محدود کرده، روایت هلما تصویری کم‌سابقه از پیامدهای حملات هوایی در کشور ارائه کرده است.

رسانه‌های دولتی ایران از این حمله برای برجسته کردن آنچه «تجاوز آمریکایی - صهیونیستی» می‌خوانند استفاده کرده‌اند و داستان زنده ماندن هلما و کشته شدن خانواده‌اش را در مرکز این روایت قرار داده‌اند.

در مراسم خاکسپاری خانواده‌اش، سوگوارانی که با خبرگزاری فارس صحبت می‌کردند، هم اندوه و هم نوعی ایستادگی را به نمایش گذاشتند.

زنی گفت: «حالا همه ما مادر هلما هستیم.» از آن زمان برخی او را «فرزند ایران» نام داده‌اند.

پدر هلما، حمید میرزاده، نظامی بود.

اندیشکده اسرائیلی «آلما» گزارش داده که او از فرماندهان نیروهای موشکی ایران بوده است.

تصاویر منتشرشده از سنگ قبر او نشان می‌دهد که او احتمالا سرهنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده است.

آمریکا و اسرائیل می‌گویند هدف آن‌ها افراد نظامی است، نه غیرنظامیان. اما ماجرای هلما چهره‌ای انسانی به بحث‌های مربوط به نحوه پیشبرد جنگ و رویکرد طرف‌های درگیر داده است.

بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه، همه طرف‌های درگیر باید میان اهداف نظامی و غیرنظامی تمایز قائل شوند.

همچنین این قوانین ایجاب می‌کند که تا حد امکان از استقرار اهداف نظامی در مناطق پرجمعیت یا در نزدیکی آن‌ها خودداری شود.

با توجه به اینکه بسیاری از مراکز نظامی در دل مناطق مسکونی قرار دارند و فرماندهان نیز همراه خانواده‌هایشان زندگی می‌کنند، شمار زیادی از غیرنظامیان عملا در خط مقدم این جنگ قرار گرفته‌اند.

دولت ایران آمار رسمی تلفات را به‌روزرسانی نکرده، اما خبرگزاری فعالان حقوق بشر ایران (هرانا) مستقر در آمریکا، برآورد می‌کند که از آغاز جنگ بیش از ۳۵۰۰ نفر در ایران کشته شده‌اند؛ از جمله نزدیک به ۱۶۰۰ غیرنظامی و دست‌کم ۲۴۴ کودک.

نیروی هوایی اسرائیل می‌گوید بیش از ۲۰۰۰ نفر از نیروهای نظامی و فرماندهان حکومتی را کشته و از آغاز جنگ بیش از ۱۰ هزار حمله هوایی انجام داده است.

آمریکا نیز اعلام کرده تعداد مشابهی پرواز عملیاتی انجام داده است.

در این مورد به نظر می‌رسد پدر هلما هدف اصلی حمله بوده است.

موشک با دقت اصابت کرده و مستقیما آپارتمان خانواده را هدف قرار داده است.

نگهبان ساختمان به یک شبکه تلویزیونی گفته است: «حدود ساعت ۳:۲۰ بامداد، انفجار بسیار شدیدی رخ داد.»

علاوه بر خانواده هلما، دو نفر دیگر نیز زخمی شدند.

یکی از ساکنان گفت: «همه‌چیز زیر و رو شد.»

ارتش اسرائیل در بیانیه‌ای به بی‌بی‌سی گفته است که «یک هدف نظامی متعلق به رژیم تروریستی ایران در تبریز» را هدف قرار داده است.

در این بیانیه آمده است: «ارتش اسرائیل حملات خود را مطابق با قوانین بین‌المللی انجام می‌دهد و تمامی اقدامات ممکن را برای کاهش آسیب به غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی انجام می‌دهد.»

کشته شدن حمید میرزاده ضربه‌ای برای ساختار نظامی ایران محسوب می‌شود، اما به گفته رسانه‌های نزدیک به دولت، این اتفاق عزم برخی از مردم در شهر محل زندگی هلما را تقویت کرده است.

زنی در مراسم خاکسپاری به خبرگزاری فارس گفت: «به دشمنانمان می‌گویم که این کشتارها فقط ما را قوی‌تر می‌کند.»

مردی دیگر افزود: «اجازه نمی‌دهیم سرزمینمان را از ما بگیرند. خودم با اسلحه می‌روم تا از جزیره خارگ دفاع کنم»؛ اشاره‌ای به پایانه اصلی صادرات نفت ایران که دونالد ترامپ گفته ممکن است برای تصرف آن تلاش کند.

از نظر جسمی، به نظر می‌رسد هلما از این حادثه جان سالم به در برده است. ویدیوهایی که از او منتشر شده، نشان می‌دهد که در کنار اعضای خانواده‌اش می‌دود و با اسباب‌بازی‌ها بازی می‌کند.

اما ابعاد فقدانی که تجربه کرده، بسیار بزرگ است.

این نخستین بار نیست که اعضای خانواده مقام‌های ایرانی در چنین حملاتی کشته می‌شوند.

جنگ‌ها را نیروهای نظامی پیش می‌برند، اما همان‌طور که سرگذشت هلما نشان می‌دهد، این اغلب غیرنظامیان، و به‌ویژه کودکان هستند که بهای آن را می‌پردازند.