ชีวิตเป็นอย่างไรเมื่อคุณมีนามสกุลชวนคิดลึกอย่าง 'มายค็อก' (Mycock)

"นามสกุล" คือสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่ออัตลักษณ์ของเรา นี่คือวิธีที่เราจดจำผู้อื่น และเป็นวิธีที่ผู้อื่นจดจำเราเช่นกัน แต่สำหรับพวกเราที่เกิดมาพร้อมนามสกุลที่เอาเข้าจริงแล้วดูค่อนข้างโชคร้าย ชีวิตก็อาจนำมาซึ่งความท้าทายเฉพาะตัว

ผมชื่อ แอนดี มายค็อก (Andy Mycock) เอาล่ะ ถึงเวลาที่คุณจะหัวเราะแล้ว (ในภาษาไทยนามสกุลของชายผู้นี้ "มายค็อก" อาจจะแปลให้สุภาพขึ้นได้ว่า "จู๋ของฉัน")

ปัจจุบัน ผมเป็นนักวิชาการ (ใช่แล้ว ผมคือ ดร.มายค็อก) และชีวิตช่วงผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ของผมถูกหล่อหลอมด้วยนามสกุลนี้ ไม่ว่าจะเป็นการคอยปิดบังป้ายชื่อ การพึมพำชื่อตัวเอง และการชิงยิงมุกตลกก่อนที่คนอื่นจะล้อเลียนผม แต่ตอนนี้ผมเหลือทนกับมันแล้ว และมันถึงเวลาต้องเปลี่ยนแปลง ผมกำลังเริ่มต้นการเดินทางที่ก่อร่างสร้างตัวมายาวนานถึง 58 ปี

นั่นคือ ผมจะเรียนรู้ที่จะรักคำว่ามายค็อก (Mycock)

ตลอด 18 ปีแรกของชีวิต ผมไม่เคยรู้เลยว่านามสกุลของผมนั้นตลก ผมเติบโตในเมืองบักซ์ตัน ชุมชนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในมณฑลเดอร์บีเชียร์ ซึ่งมายค็อกเป็นนามสกุลที่พบได้ทั่วไป โดยมีอยู่มากกว่า 2,000 คนในสหราชอาณาจักร ประมาณนั้น

ว่ากันว่าเราทั้งหมดสืบเชื้อสายมาจากโซโลมอน มายค็อก ชาวนาและเจ้าของร้านเหล้าในศตวรรษที่ 19 แห่งบักซ์ตัน และยังมีวิหารที่ใช้ชื่อของเขาอยู่บนยอดเขาของเมืองด้วย ดังนั้นการเติบโตมาในฐานะแอนดี มายค็อก ผมจึงไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรเลย

ชีวิตของผมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อผมย้ายไปเมืองซอลฟอร์ดเพื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ในวันแรก ผมสังเกตเห็นทันทีว่าผู้คนหัวเราะกับชื่อของผมตอนที่ผมไปลงทะเบียนเรียน ตอนที่รับบัตรสหภาพนักศึกษา และเปิดบัญชีธนาคารสำหรับนักศึกษา

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมตัวหดด้วยความอับอาย ผมตระหนักว่าชีวิตใหม่ของผมในเมืองนี้จะทำให้ผมกลายเป็นเป้าของมุกตลกของผู้คนมากมาย

ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นตอนโทรศัพท์ไปติดต่อธนาคารหรือผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ หรือไปที่ร้านเพื่อรับพัสดุ ผมรู้ดีว่าจะต้องมีใครสักคนหัวเราะออกมาตรงหน้า หรือไม่ก็ทำสีหน้าพยายามกลั้นหัวเราะไว้ คุณไม่มีวันผ่อนคลายได้อย่างแท้จริง เพราะคุณมักจะต้องเผชิญกับถูกเลิกคิ้วใส่ เสียงหัวเราะกลั้นไว้ หรือมุกตลกที่ไม่ได้รับเชิญเหล่านั้นอยู่เสมอ

ในโลกดิจิทัล ผมก็มีปัญหาเช่นกัน การกรอกแบบฟอร์มออนไลน์หรือการตั้งชื่ออีเมล บ่อยครั้งที่ชื่อของผมถูกปฏิเสธ และอีเมลที่ผมส่งก็มักจะไปโผล่อยู่ในโฟลเดอร์สแปม (spam) การค้นหานามสกุลของผมถูกแบนบนแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์บางแห่งด้วย

แพทริเซีย แม่ของผม ต้องเจอช่วงเวลาที่ย่ำแย่มากตอนที่เธอใช้นามสกุลนี้ ความสุขจากการหย่ากับพ่อของผมจึงมีสองต่อ เพราะนอกจากเธอจะได้ลาจากสามีที่ค่อนข้างเหลวแหลกแล้ว เธอยังได้ปลดแอกตัวเองออกจากคำว่า "มายค็อก" ด้วย

แปลกดีที่ผมเติบโตมาตลอดช่วงวัยเด็กโดยใช้นามสกุลของพ่อ ชายผู้ซึ่งผมไม่เคยพบหน้าจนกระทั่งอายุ 19 ปี

พี่สาวของผมเปลี่ยนนามสกุลทันทีที่พวกเธออายุครบ 16 ปี ผมเองก็คิดถึงเรื่องนั้นบ่อยครั้งเช่นกัน โดยเฉพาะตอนที่ผมเริ่มเชื่อมต่อกับโลกภายนอกอย่างเมืองบักซ์ตัน และตระหนักถึงต้นทุนของการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในแต่ละครั้ง

เจนนี คู่ชีวิตของผม บอกว่าเธอไม่เคยคิดถึงนามสกุลของผมจริงจังเลยตอนที่เราเจอกัน และมันก็ไม่เคยเป็นปัญหาสำหรับเธอ สิ่งที่เธอกังวลมากกว่าคือผลกระทบที่มันมีต่อผม เธอเป็นหนึ่งในคนกลุ่มแรก ๆ ที่สังเกตเห็นเรื่องนี้ และพูดว่า "เดี๋ยวนะ คุณไม่ได้รู้สึกสบายใจกับมันตลอดเวลาใช่ไหมนะ"

หลังจากคบกันมา 25 ปี ในที่สุดเราก็กำลังจะแต่งงานกัน แต่ไม่ว่านามสกุลนั้นจะเป็นอะไร เธอก็จะไม่รับนามสกุลของคนอื่นจากการแต่งงานอยู่ดี เธอเห็นด้วยว่านามสกุลของผมส่งผลกับตัวผมอย่างไร แล้วจะเอาตัวเองไปเจอแบบนั้นทำไม

ผมรู้สึกมาตลอดว่านามสกุลนี้นำพาความอับอาย ความกระดากใจ และความรู้สึกผิดบางอย่างติดตัวมาด้วย เพิ่งไม่กี่ปีมานี้เองที่ผมเริ่มตระหนักว่าผู้คนจดจำผมในแง่บวก ซึ่งอาจจะไม่เกิดขึ้นหากผมเป็นแค่ แอนดรูว์ สมิธ หรือ แอนดรูว์ บราวน์ มันกลับกลายเป็นว่านามสกุลของผมเป็นตัวเปิดบทสนทนาที่ดีมาก

การชิงยิงมุกก่อนคนอื่นเป็นกลไกการรับมือของผมมานานพอสมควร อารมณ์ขันสามารถเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังได้ ผมจึงนำประสบการณ์ของตัวเองมาทำเป็นการแสดงตลกเกี่ยวกับชีวิตที่ต้องอยู่กับนามสกุลชวนอับอาย ปีที่แล้วผมขึ้นแสดงในงานบักซ์ตัน เฟสติวัล ฟรินจ์ (Buxton Festival Fringe) ต่อหน้าผู้ชมที่อัดแน่นไปด้วยเหล่าผู้มีนามสกุล 'มายค็อก' และในฤดูร้อนนี้ผมกำลังจะกลับมาพร้อมการแสดงชุดใหม่

ผมได้เรียนรู้ว่า ความโดดเด่นออกมาจากฝูงชนก็อาจเป็นเรื่องดีได้ และเมื่อผมเป็นส่วนหนึ่งของมุกนั้นเอง ผมก็ยินดีอย่างยิ่งให้นามสกุลของผมนำเสียงหัวเราะและความขบขันเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้ และผมไม่ได้รังเกียจที่จะหัวเราะเยาะนามสกุลของคนอื่น ยกตัวอย่างเช่น ผมนึกถึงอดีต ส.ส. พรรคแรงงานอย่าง เซย์มัวร์ ค็อกส์ (Seymour Cocks)

นามสกุลของผมมันฟังดูตลกดีน่าขัน แล้วทำไมจะหัวเราะกับมันไม่ได้ล่ะ แต่อย่าลืมว่ามันมีต้นทุนทางอารมณ์อยู่เสมอ ลองตรวจสอบดูก่อนว่าคนที่คุณอยากจะหัวเราะเพราะนามสกุลเขานั้นโอเคหรือไม่ หรืออีกทางหนึ่งก็ไปแอบหัวเราะกันหลังมุมตึก แล้วอย่ามาหัวเราะต่อหน้าพวกเราเลย

เรียบเรียงโดย โรแลนด์ ฮิวส์